Workshop Jazzdans – Eddi de Bie

Eddi de Bie geeft tijdens de ZomerDansImpuls 2021 bij Academie voor Theater en Dans ArtEZ in Arnhem een workshop Jazzdans + na zijn workshop is er een speciale Meet & Greet!  

Workshop Jazzdans – over Eddi de Bie

Op de één of andere manier heeft Esther deze wat krakkemikkige pensionado toch nog weten over te halen voor het geven van een ‘dans’lesje….. Dus zal ik me maar even voorstellen: Eddi, aangenaam….

Was nooit van plan om te gaan dansen, maar liep bij toeval (?) in 1970, zo rond mijn 20ste, de studio binnen van Helen leClercq, aan de Keizersgracht. Nieuwsgierigheid is altijd mijn leidraad geweest, naast de soms (on)handige eigenschap dat ik nogal eigenwijs kan zijn en het liefst mijn eigen weg volg. Die nieuwsgierigheid leidde via een fysieke speurtocht (‘hoe werkt zo’n lichaam dan’/ wat is dat dan ‘centreren’??), veel lesgeven, dansmaken en op kleine en iets grotere podia staan, naar een baan op de Theaterschool in Amsterdam, vanaf 1975, en naar de overname van de studio van Helen in 1980.

De laatste 12 jaar Theaterschool (2001-2013) werd ik bij toeval artistiek leider van de UrbanContemporary/jmd. In die hoedanigheid hebben we met het hele docententeam een goed werkende vorm van vakoverstijgend competentiegericht dansonderwijs kunnen ontwikkelen. Kort door de bocht: danstechniek in de ochtend, dansmaken in de middag. (Elke hedendaagse choreograaf maakt immers gebruik van het dansmateriaal van zijn/haar dansers; vandaar de noodzaak voor elke student om dans te maken)….
Dansen (performen), dansmaken (choreografie), en dans overdragen (lesgeven) zijn één(!) geheel. Het zijn geen drie afzonderlijke disciplines. Je beoefent ze in samen-werking (au!), in verbinding met ‘anderen’. Overigens kun je daar ook zingen, acteren en visuals aan toevoegen. Allemaal disciplines die elkaar aanvullen en versterken.

Vanaf 1995 was ik coördinator van de 5 o’clock class, in 1999 opgevolgd door Jocelyn Bergland, die de 5 o’clock tot grote bloei heeft gebracht. Waarvoor mijn immense dank Jocelyn! En…., oja…..Hlif!! Natuurlijk! Ik heb ook nog een paar jaar lesgegeven aan de Arnhemse Academie ((1998-2001), met dank aan Hlif dus!

Tja en verder…..verder denk ik – gelukkig is alles subjectief! – dat dans in de kern heel eenvoudig is: een lichaam=een lichaam=een lichaam en dat zal dus wel bewegingsprincipes hebben. Kwestie van je daarvan bewust worden. Klinkt makkelijk, is toch vaak een tienjarenplan….Techniek (als expressie-tool) is het ontwikkelen van dat ‘lichaamsbewustzijn’. Vanuit dat perspectief zijn Graham, Horton, Limon, Jazz, Hiphopstijlen enz. enz…, ja Klassiek dus ook, geen technieken, maar gewoon bewegingstalen, die je via dat minder of meer bewuste lichaam tot expressie brengt.
Die constatering lucht (mij) in elk geval op, want dan kunnen we de veelgehoorde tekst “zonder klassieke techniek kun je niet dansen” – trouwens een tamelijk westers cultuurcentrische benadering – meteen teleporteren onder de zachtgroene zoden. (Heb overigens in mijn autodidactische gedreutel nog nooit één klassieke les gedaan. Achteraf een proef op de som dus….).

Gelukkig heeft iedereen in dansland zijn of haar eigen voorkeuren en affiniteiten. En, aangezien ik van nature een nogal snel en bewegelijk kind was (dat heet geloof ik nu ADHD ofzo….) hield ik ontzettend van ritme, dynamiek en timing……. dus werd het voor mij als vanzelf Jazz (met dank aan Katherine Dunham, Helen LeClercq en Matt Mattox).

Het wordt dus waarschijnlijk een ‘old school’ jazz-middaglesje, met veel gewichtsverplaatsingen door de ruimte, en een hoogste merkwaardige timing….We zullen wel zien hoe het uitpakt….
In elk geval, tot snel allemaal, en…may de ‘Dance-Force’ be with you, Al-Ways !!

Groet,
Eddi